FANDOM


Ten artykuł dotyczy okresu Nowego ImperiumTen artykuł dotyczy okresu władzy SithówTen artykuł dotyczy okresu Sojuszy

Nowe Imperium Galaktyczne to państwo, powstałe w 35 ABY z sił konserwatywnych imperialistów, części sił pokonanego Najwyższego Porządku i ogólnogalaktycznego elementu monarchicznego. Począwszy od powstania jest jednym z dwóch najsilniejszych państw w Galaktyce, rywalizującym o prymat z Nową Republiką, a później kolejnym jej wcieleniem.

Historia

Zobacz osobny artykuł: Historia Nowego Imperium

Operacja Przywrócenie

Zobacz osobny artykuł: Konfederacja Trackyna.

Gdy Operacja Przywrócenie została zakończona, w rękach konserwatystów moffa Trackyna znajdowała się prawie połowa Galaktyki. Konfederacja, mimo, że oficjalnie toczyła wojnę jedynie z Najwyższym Porządkiem, prowadziła działania bojowe również przeciwko Nowej Republice. Obie strony postanowiły zakończyć walki i w tym celu spotkały się w trzecim miesiąću 35 ABY na neutralnym Coruscant.

Traktat z Coruscant

Negocjacje trwały krótko. Nowa Republika wyraziła zgodę, na cofnięcie postanowień Ugody Galaktycznej z 5 ABY. Nieograniczona zobowiązaniami dawnego paktu, Rada Konfederacji jednogłośnie przegłosowała przywrócenie Imperium Galaktycznego, a dalsze negocjacje były prowadzone już między tak zwanym Nowym Imperium i Nową Republiką, z mediacją moffa Gilada Pellaeona, przywódcy post-imperialnych liberałów. Obie strony doszły do konsensusu, dzieląc Galaktykę uti possidetis.[1] Imperium przejęło zachodnią część Galaktyki z państwem Pellaeona wcielonym jako autonomiczny nadsektor, zaś Republika zadowoliła się utrzymaniem swoich dotychczasowych posiadłości. Do rozmów nie zaproszono przedstawicieli Państwa Mandaloriańskiego, trzeciej siły w Galaktyce z powodu uznania go za zbyt niestabilne aby mieć prawo głosu w sprawach ogólnogalaktycznych. Ostatnim z postanowień było, że światy Jądra, które nie przyłączyły się do momentu podpisania traktatu do żadnej ze stron, pozostaną niepodległe i tę niepodległość będą gwarantować obaj sygnatariusze.

Konsolidacja władzy

Zobacz osobny artykuł: Restauracja Imperialna
Po uprawomocnieniu swojego statusu na arenie międzynarodowej, Nowe Imperium przystąpiło do wewnętrznego umocnienia się. Prawo obowiązujące dawniej na terenach Konfederacji zostało rozciągnięte na całą imperialną część Galaktyki. Wszystkie imperialne systemy otrzymały wybór - wolą być zarządzane bezpośrednio przez imperialnego gubernatora, czy pozostać pod władzą rodzimych liderów na sto lat. Wyniki referendów były szokiem - aż pięćdziesiąt cztery procent imperialnych systemów wybrało pierwszą opcję. Równolegle z referendami w sprawie regionalnych zarządców przeprowadzono wybory do Senatu. Zwycięstwo odniosła Partia Neoimperialna, która tworząc koalicję z Rojalistami uzyskała większość konstytucyjną. Na pierwszym, dość kontrowersyjnym[2] posiedzeniu Senatu przyjęto jako obowiązującą konstytucję projekt autorstwa Gucke Trackyna. Z końcem czwartego miesiąca 35 ABY, gdy władza Imperium na zajętych terenach ostygała, władze Najwyższego Porządku wciąż odmawiały poddania się, mimo utraty kontroli nad całym swoim terytorium poza Snoke's Den, Serenno, Arkanis, Ord Mantell i Er'Kit. Sztab Generalny w uzgodnieniu z moffem - regentem Trackynem zdecydował się wstrzymać działania wojenne i zablokować ostatnie bastiony państwa Snoke'a, z zamiarem kontynuowania wojny w szóstym miesiącu 35 ABY. Siły przerzucone z oblężeń zostały przeniesione nad wschodnią granicę Imperium, aby chronić ją przed chaosem powstałym w wyniku przemian wewnętrznych w dawnej Republice Systemowej

Wybór monarchy

Zobacz osobny artykuł: Senat Imperialny I Kadencji
W czasie drugiego posiedzenia Senatu, 14 V 35 ABY, rozpoczęto procedurę wyboru nowego imperatora. Wybrać monarchę miała Rada Imperialna - połączony Senat, Rada Moffów i Zgromadzenie Obywatelskie - wszystkie trzy zdominowane przez koalicję Neoimperialistów i Rojalistów. Rozważano sześć kandydatur:

W pierwszym głosowaniu nie udało się wyłonić zwycięzcy, a jedynie odrzucić kandydatury admirała Tarreha Micavo i księcia Jastera Kryze'a. W drugim podejściu udało się wybrać nowego imperatora - został nim Gaelic Prettanoi.

Ostateczna rozprawa z Najwyższym Porządkiem

Pod koniec szóstego miesiąca 35 ABY, gdy państwo okrzepło, rząd z Guckem Trackynem na czele uznał za stosowne dokończyć dzieła zniszczenia Najwyższego Porządku. Operacja, której nadano kryptonim Sprawiedliwość rozpoczęła się 25 VI 35 ABY. Marynarka Imperialna rozpoczęła synchroniczny atak na najbliższe bastiony Porządku, zaczynając od Ord Mantell i Er'Kit. Zanim generał Armitage Hux zdążył dowiedzieć się o kolejnej ofensywie imperium, zespoły wydzielone Nauzacc i Rancor zdobyły Snoke's Den, przetrącając kręgosłup organizacji - Hux zdołał jednak uciec razem z większością sztabu. Mimo protestów imperatora i prawie połowy senatorów przeciwko kontynuowaniu wojny po zdobyciu stolicy państwa Huxa, Trackyn narzucił swoją wolę i kontynuował ofensywę. Gdy Państwo Mandaloriańskie przyjęło do siebie uciekinierów ze Snoke's Den i inne niedobitki Porządku, Trackyn, chciał wypowiedzieć mu wojnę, ale tym razem musiał na razie ustąpić i ograniczyć się do wywierania politycznej i gospodarczej presji na wschodniego sąsiada. Zwieńczeniem kampanii militarnej przeciwko Porządkowi było przejęcie Serenno i Arkanis.

Ustrój

Prawo wojenne

Początek imperium nie należał do przyjemnych - Konfederacja Trackyna przejęła ogromne obszary Galaktyki, lecz nie była w stanie nimi skutecznie administrować, więc ten obowiązek przypadł Armii Konfederacji, która to z kolei sprawowanie rządów zostawiła miejscowym władzom. Prawa obywatelskie zostały znacznie ograniczone w wyniku wprowadzenia ograniczonego stanu wojennego, ale równolegle zostały zmniejszone obciążenia podatkowe i nieuczciwość władz [3], skutecznie uspokajając nastroje obywateli zaanektowanych światów. Pomijając aspekt militarnej administracji w zajętych systemach, ustrój dalej był tym samym który panował w Konfederacji od dwóch dekad. Począwszy od drugiego kwartału 35 ABY i referendum samorządowego, wojskowi rządcy byli wymieniani na cywilnych lub oddawali swoje gubernatorskie uprawnienia miejscowym władzom, zależnie od wyników referendum w systemie. W tym okresie również został zwołany po raz pierwszy Senat, któremu przypadło zadanie spisania konstytucji i opracowania stałych zasad ustrojowych.

Pierwsza Konstytucja

Zobacz osobny artykuł: Ustrój Nowego Imperium w latach 36 ABY - 58 ABY.
Pierwsza konstytucja, przyjęta przez Senat 24 IV 35 ABY i obowiązująca de facto od 36 ABY była w gruncie rzeczy nieznaczną modyfikacją konstytucji Konfederacji, uwzględniającą obecność Imperatora i znacznie większe rozmiary państwa. Gwarantowała obywatelom w miarę szeroki zakres praw, szanując wszystkie punkty prawa sentientów. Organem ustawodawczym był Senat Imperialny liczący tysiąc członków - siedemset pięćdziesięciu przedstawicieli sektorów i dwustu pięćdziesięciu mianowanych przez imperatora. Prócz tego przy Senacie działało Zgromadzenie Obywatelskie, nazywane małym senatem, w którym zasiadało dokładnie tylu członków, ile było zamieszkanych systemów w Imperium. Zgromadzenie pełniło rolę doradczą wobec Senatu. Władza wykonawcza spoczywała w rękach rządu, powoływanego przez imperatora, a z uwagi na zdecentralizowany charakter Imperium również, w zależności od decyzji mieszkańców sektora w referendach z 35 ABY, w rękach moffów - regionalnych gubernatorów mianowanych przez rząd, lub rodzimych przywódców, którzy zachowali swoje stanowiska dzięki decyzji obywateli swoich sektorów. Imperator, dziedziczna głowa państwa pełnił funkcję przede wszystkim reprezentacyjną, mógł jednak wydawać dekrety z mocą ustawy, do zawetowania których potrzeba było 75% głosów Senatorów. Tytuł imperatora był dziedziczny, lecz mógł zostać zdetronizowany przez decyzję 90% senatorów. W razie niepełnoletności następcy, szef rządu otrzymywał stanowisko regenta, wraz ze wszelkimi uprawnieniami imperatora dopóki młodociany imperator nie osiągnie pełnoletności. Jeżeli imperator nie zostawiłby następcy, nowy władca miał być wybierany przez Senat. Sądownictwo podlegało z kolei Sądowi Najwyższemu.

Przypisy

  1. Według aktualnego stanu posiadania rządów.
  2. W sali plenarnej Senatu znajdowała się kompania szturmowców
  3. Rodzimi zarządcy bali się podejmować działania mogące doprowadzić do buntu lub innego wyrządzenia szkody Imperium, świadomi ceny jaką mogliby za to zapłacić.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki