FANDOM


Era-legacyEra-niEra-osEra-sojEra-colEra-rev
Era-canonverse-dark

Galaktyka nie potrzebuje ani anarchii, ani tyranii. Potrzebuje jednocześnie ładu i wolności. Potrzebuje nas.
Gucke Trackyn, moff - regent Konfederacji Lojalistów w przemówieniu do Parlamentu Konfederacji Lojalistów zapowiada powrót do Skyriver.


Nowe Imperium, oficjalnie nazywające się Imperium Galaktycznym to supermocarstwo w galaktyce centralnej Skyriver, powstałe 12 II 38 roku ABY na mocy traktatu z Kuat, uznające się za spadkobiercę starego Imperium Galaktycznego, a co za tym idzie także Republiki Galaktycznej.

Historia

Powstanie

Gdy w wyniku sukcesu sprzymierzonych sił Konfederacji Lojalistów i Tymczasowego Rządu Imperium Galaktycznego nazywanego potocznie Heptarchią w walce z Najwyższym Porządkiem prawie połowa Skyriver znalazła się w rękach frakcji dążących do odtworzenia Imperium Galaktycznego, rozpoczęto proces scalania wojsk i administracji. Gucke Trackyn, moff-regent Konfederacji Lojalistów, Jagged Fel, imperator na Atryzji i wielki admirał Gilad Pellaeon stali się nieoficjalnym triumwiratem rządzącym zjednoczonymi imperialnymi frakcjami. Podczas gdy pozostałości Porządku w wyniku ostrych warunków rozejmu podpisanego z Konfederacją i Heptarchią zostały zmuszone do wycofania się do niewielkiego obszaru na Wewnętrznych Rubieżach i w Koloniach, równoległe rozmowy toczyły się między przedstawicielami Republiki i imperialnych oddziałów. Wyczerpana wojną Republika zgodziła się na całkowite unieważnienie postanowienie ugody galaktycznej i wycofania pretensji do zajętych przez Heptarchię i Konfederację systemów. Unieważnienie postanowień rozwiązującego Imperium traktatu pozwoliło na wykonanie ostatecznego kroku - trzy dni po podpisaniu na Kuat umowy, 12 II 38 ABY moff-regent Trackyn i cała siódemka liderów Heptarchii jednogłośnie poparła przywrócenie Imperium Galaktycznego. Powstałe z połączenia proimperialnych sił państwo było wciąż mocno zdecentralizowane, z wieloma sektorami dysponującymi znaczną autonomią. Wkrótce potem rozpisano wybory do Senatu Galaktycznego i dokończono reformy administracji. Senat, zdominowany przez przedstawicieli Partii Centrystycznej wybrał na imperialny tron Jaggeda Fela, zastępując w roli głowy państwa dotąd funkcjonującą ośmioosobową Radę Regencyjną. Na czele rządu stanął kanclerz Ransolm Casterfo, szefem Sztabu Generalnego został Trackyn, zaś admirał Pellaeon otrzymał tekę ministra wojny. W 40 roku ABY wprowadzono Konstytucję Imperialną, w której skodyfikowano system prawny i ostatecznie zakończono prowizoryczny, wojskowy system rządów.

Okres tarkiński

Gdy imperator Truman I Stercy umarł ze starości w 358 roku ABY, Parlament Galaktyczny wybrał na monarchę moffa i gubernatora Eriadu, Geista Paige-Tarkina, który objął tron na Coruscant. W ciągu pierwszych dwóch lat swojego panowania zdołał wyprowadzić Imperialne Siły Zbrojne z zapaści, przywracając im dawną chwałę, a także wprowadzając ostre reformy mające ukrócić wpływy wielkich korporacji, poszerzyć prerogatywy imperatora i rządu, a także stłumić radykalne grupy mogące zagrozić stabilności kraju. Zmiany, mimo, że przyjęte negatywnie za granicą, i egzekwowane w bezwzględny sposób przyniosły poprawę sytuacji w Imperium. Równolegle z wzmacnianiem pozycji kraju szedł imperializm w polityce zagranicznej. Konflikt graniczny z Sojuszem Południowych Systemów, toczony siłami najemników, miejscowych lojalistów Imperium i ochotników z imperialnej przestrzeni doprowadził ostatecznie do zajęcia Bakury przez wspierane przez Imperium siły, a następnie proklamowania marionetkowej republiki Bakury, nieuznanej przez społeczność międzynarodową. Agresywny ekspansjonizm cechował politykę Imperium epoki Tarkina także na innych frontach - aktywnie wspierano koreliańskich nacjonalistów, starano się zinfiltrować władze Trzeciej Republiki i Sojuszu, a w wyniku działań dyplomatycznych zawarto zaczepno-obronne sojusze z Najwyższym Porządkiem, Królestwem Carvalańskim i zaprowadzono imperialny protektorat nad eksteriańskim Sojuszem Solarnym. Mimo zaczepnego, wręcz agresywnego charakteru polityki Tarkina i centrystyczno-konserwatywnego rządu Harmyi Weiridge Imperium nie dążyło do otwartego konfliktu, chcąc jedynie wymóc jak najwięcej jak najmniejszym kosztem.

Ustrój

Junta dyrektyw

Przy powstawaniu Imperium, system prawny w jego przestrzeni był bardzo zróżnicowany i podzielony. Regiony rządziły się praktycznie same, czy to przez własne, demokratyczne samorządy czy miejscowych władców. Władze centralne Heptarchii i Konfederacji rządziły za pomocą dyrektyw, stojących ponad każdym lokalnym prawem, w których określały swoją wolę wobec zarówno pojedynczych regionów jak i całego państwa. System taki trwał do około 40 roku ABY, gdy Senat Imperialny wprowadził Konstytucję Imperialną. Zalążki regularnej administracji oficjalnie przejęły kierownictwo nad Imperium, za wyjątkiem autonomicznych regionów, takich jak między innymi Przestrzeń Chissów, które zarządzały się same, kontrolowane przez władzę centralną.

Pierwszy okres demokratyczny

Po wprowadzeniu w życie Konstytucji i ostatecznej unifikacji imperialnych systemów wyklarował się w końcu system władzy, oparty głównie na monarsze. Jednoizbowy, składający się z tysięcy reprezentantów (po trzech na każdy sektor) i demokratycznie wybieranych na pięcioletnią kadencję Senat Galaktyczny istniał i był organem odpowiadającym za ustawodawstwo i wybór monarchy, lecz to imperator sprawował faktyczną władzę, mając pośród swoich szerokich prerogatyw możliwość wetowania decyzji Senatu, o ile te nie były przegłosowane przez większość konstytucyjną - 67% senatorów. Mógł on również samemu wychodzić z inicjatywą ustawodawczą, a nawet wydawać dekrety z mocą ustawy, do których zablokowania potrzeba również było większości konstytucyjnej. Sądy były niezależne, lecz monarcha miał prawo do okazania łaski każdemu prawomocnie skazanemu obywatelowi. Funkcja imperatora nie była stricte dziedziczna, lecz tradycyjnie wybierano władcę spośród monarszej rodziny lub najbardziej szanowanych członków Senatu, co później powodowało powstanie teoretycznie nieformalnych, ale jak najbardziej faktycznych dynastii panujących, takich jak dynastia Felów lub dynastia Stercy-Felów. Prócz imperatorskiej rodziny istniała również dziedziczna i niedziedziczna arystokracja - tytuł szlachecki nie niósł ze sobą nic prócz prestiżu, lecz przez to, że wielu arystokratów, zwłaszcza wyższej rangi dysponowało znacznymi wpływami i funduszami, a niekiedy stała na czele autonomicznych państw wchodzących w skład Imperium, ich znaczenie było niemożliwe do pominięcia.

Okres tarkiński

W nieokreślonym momencie przed objęciem władzy przez Geista Paige-Tarkina uprawnienia imperatora zostały znacząco zredukowane. Władza przeszła w większości w ręce teraz dwuizbowego parlamentu: niższej izby w postaci Parlamentu Galaktycznego, oraz wyższej izby - Senatu Galaktycznego. Z powodu wzrostu wpływu potężnych korporacji na władzę i rosnącego politycznego rozbicia w Parlamencie państwo osłabło, ale reformy przeprowadzone przez centrystyczny rząd księżnej Weiridge pod patronatem imperatora poszerzyły uprawnienia monarchy, zbliżając je do prerogatyw, jakie władca posiadał w początkach Imperium, lecz nie osiągając ich ostatecznie. Parlament Galaktyczny był ogromnym zgromadzeniem liczącym miliony reprezentantów, wybieranym w demokratycznych wyborach, w których każdy podsektor miał przynajmniej jednego reprezentanta, a ilość dodatkowych mandatów zależała od populacji i wkładu w PKB Imperium, co sprawiało, że bogate światy Jądra miały znaczną przewagę w niższej izbie, zaś w Senacie, gdzie wciąż panował system trzech reprezentantów z każdego sektora Kolonie i Rubieże miały bardziej wyrównaną pozycję. W 359 roku ABY przeprowadzono ostre działania skierowane przeciw radykalnym organizacjom, zakazując ich działania ustawowo i rozpoczynając ich rozbijanie, także siłą. Organizacje powiązane z opozycyjnymi partiami socjalistycznymi i liberalnymi uznawały zmiany przeprowadzane przez Centrystów za autorytarne, a opinia publiczna za granicą, zwłaszcza w Trzeciej Republice szybko to podchwyciła, czemu nie pomagał sam imperator, nie ukrywający, że jest zwolennikiem rządów silnej ręki.

Spis imperatorów